Choroba Leśniowskiego-Crohna

Nieswoiste zapalenie jelit to schorzenie o niewyjaśnionych przyczynach i niestety nieuleczalne. Chorobę opisał po raz pierwszy Polak – Antonii Leśniowski, dokładniejsze dane zebrał niespełna 30 lat później Burril Bernard Crohn. Od nazwisk tych dwojga lekarzy wywodzi się nazwa tej jednostki chorobowej.
Przyczyny tego schorzenia, mimo stuletniej historii choroby, nie zostały wyjaśnione. Zachorowalność przypisuje się uwarunkowaniom genetycznym oraz geograficznym. Do niedawna przypadki choroby nie były odnotowywane i trudno mówić precyzyjnie o skali problemu – szacuje się, że w Europie na chorobę zapada rocznie około 45 na 100000 mieszkańców.

Choroba Leśniowskiego-Crohna polega na ciągłym stanie zapalnym układu pokarmowego, dotykającym najczęściej jelita cienkiego i grubego. Schorzenie objawia się ostrymi bólami jamy brzusznej, nagłym spadkiem masy ciała, anemią. U dzieci wykrywalność opiera się na obserwacji zbyt wolnego tempa rozwoju oraz skrajnego wychudzenia.
Diagnoza jest bardzo skomplikowanym procesem – nie ma bowiem jednego badania, którego wynik da stuprocentową pewność na obecność nieswoistego zapalenia jelit. Rozpoznania dokonuje się po zestawieniu wyników USG, tomografii i badań endoskopowych, histopatologicznych i radiologicznych. Istotnym elementem diagnozy jest szeroki wywiad z pacjentem – nieswoiste zapalenie jelit warunkowane może być genetycznie i u innych członków rodziny pacjenta mogły wystąpić podobne objawy.

Choć choroba znana jest od 1904 roku nie wynaleziono skutecznego lekarstwa. Terapia polega jedynie na zaleczaniu stanów zapalnych. Chorzy przyjmują leki przeciwzapalne oraz sterydy.

Dowiedz się jak żyć z chorobą wrzodziejącego zapalenia jelit pod tym adresem – (FlakiRozrabiaki.org)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *